درباره زمزم
زمزم یکی از نامهای باسابقه صنعت نوشیدنی ایران است. سابقه فعالیت این مجموعه به میانه دهه ۱۳۳۰ بازمیگردد؛ زمانی که تولید صنعتی نوشابه تحت لیسانس پپسیکولا در تهران توسعه یافت. منابع تاریخی، حبیب ثابت را بنیانگذار اصلی این مجموعه معرفی میکنند و کارخانه تهران بهعنوان نخستین پایگاه تولید زمزم شناخته میشود.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، مجموعه وارد ساختار بنیاد مستضعفان شد و در ادامه تحت مجموعه صنایع غذایی سینا فعالیت کرد. در دهه ۱۳۶۰، زمزم توسعه فرمولاسیون و تولید داخلی عصاره نوشابه را دنبال کرد و بهتدریج وابستگی خود به فرمولهای وارداتی کاهش یافت.
زمزم در طول چند دهه، شبکه تولید خود را در استانهای مختلف ایران توسعه داد. تا پیش از طرح ادغام اخیر، کارخانهها و شرکتهای تولیدی متعددی در تهران، تبریز، گرگان، اصفهان، ارومیه، مشهد، شیراز، کرمان، رشت، کرمانشاه و آبادان بهصورت واحدهای جداگانه در شبکه زمزم فعالیت داشتند. از سال ۱۴۰۴، ساختار این واحدها به سمت مدیریت متمرکزتر در شرکت زمزم ایران حرکت کرده است.
سبد زمزم نیز طی سالها از نوشابههای کلاسیک کولا، پرتقالی و لیمویی فراتر رفته است. امروز محصولات ثبتشده این مجموعه شامل نوشابههای متنوع گازدار، آب آشامیدنی و معدنی، آب گازدار، نوشیدنی انرژیزا و طعمهایی مانند شاتوت، انار، موهیتو و کاکتوس است. اطلاعات ثبتی شرکت زمزم ایران بیش از ۱۷۰ محصول ثبتشده و نزدیک به ۲۰۰ علامت تجاری را نشان میدهد؛ هرچند این تعداد به معنی تعداد SKU فعال امروز بازار نیست.
صادرات نیز یکی از محورهای توسعه فعلی زمزم است. کاتالوگ رسمی هلدینگ صنایع غذایی سینا از صادرات محصولات زمزم به بیش از ۳۰ کشور در پنج قاره خبر میدهد. در سال ۱۴۰۲ نیز زمزم صادرات قابل توجهی به عمان، بحرین، کویت، قطر و امارات گزارش کرده و توسعه فعالیت در بازارهای خلیج فارس را دنبال کرده است.
تحول مهم دیگر زمزم در سال ۱۴۰۴ رخ داد. فرآیند ادغام کارخانههای مختلف در ساختار «زمزم ایران» با هدف یکپارچهسازی تولید، فروش، منابع انسانی و سرمایهگذاری اجرا شد. خبرهای رسمی روابط عمومی مجموعه در مهر و آبان ۱۴۰۴ این فرآیند را بهعنوان تغییر اصلی ساختار سازمانی شرکت معرفی کردهاند.
از نگاه فودکس ایران، ارزش زمزم تنها در قدمت یا آشنایی مصرفکننده با نام آن نیست. زمزم یکی از نمونههای مهم شکلگیری یک شبکه تولید نوشیدنی در مقیاس ملی در ایران است؛ برندی که مسیر آن از تولید تحت لیسانس خارجی، داخلیسازی فرمولاسیون، توسعه شبکه کارخانههای استانی و نهایتاً بازگشت به ساختار یکپارچه تولید و صادرات عبور کرده است.
